Podnoszenie dna zatoki

Zabieg podnoszenia lub nadbudowy dna zatoki oznacza szczególny sposób augmentacji kości.

Zatoka szczękowa, będąca przestrzenią powietrzną, leży w bezpośrednim sąsiedztwie korzeni bocznych zębów szczęki. Po ekstrakcji (usunięciu) zębów dochodzi często do zaniku tkanki kostnej. Grubość kości pomiędzy jamą ustną i zatoką szczękową ulega zmniejszeniu. W przypadku znacznego zaniku zwykła implantacja jest utrudniona lub wręcz niemożliwa. W efekcie konieczne jest przeprowadzenie zabiegu augmentacji (nadbudowy) dna zatoki szczękowej dla stworzenia dostatecznego miejsca dla implantu.

Postępowanie

W znieczuleniu miejscowym oddziela się błonę śluzową jamy ustnej od kości. Następnie nawierca się otwór w kości szczęki i ostrożnie oddziela błonę śluzową zatoki szczękowej.

Przestrzeń utworzoną poprzez odsunięcie błony śluzowej wypełnia się sztucznym materiałem kościozastępczym lub kością własną i przykrywa membraną. Na zakończenie układa się błonę śluzową jamy ustnej w jej pierwotnym położeniu i mocuje za pomocą szwów.

Jeśli nie jest potrzebne bardzo znaczne uniesienie dna zatoki, można przeprowadzić implantację jednocześnie z zabiegiem augmentacji (jednoczasowe podnoszenie dna zatoki). W przypadku dużej nadbudowy zabieg wszczepienia implantu przeprowadza się dopiero po sześciu miesiącach (dwuczasowe podnoszenie dna zatoki).